ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

    Η πίστη των Ελλήνων είναι η ορθόδοξη Χριστιανική. Αυτήν παρέλαβαν οι Έλληνες από τον Ιησού Χριστό, την διέδωσαν στα πέρατα της οικουμένης και την τηρούν μέχρι σήμερα . 
   Η Ελληνορθόδοξη θρησκεία, δώρο του αληθινού Θεού προς τους Έλληνες, είναι γι’ αυτούς αναπόσπαστο κομμάτι της ύπαρξής τους και με αυτήν πορεύονται και θα πορεύονται ανά τους αιώνας. 
  Τους Έλληνες επέλεξε ο θεός για να διαδοθεί η πραγματική αλήθεια στους ανθρώπους (τώρα ήλθε η ώρα για να δοξασθεί ο υιός του ανθρώπου). και αυτοί διέδωσαν τη Χριστιανική πίστη στα πέρατα του κόσμου και από τότε ο Χριστός οδηγεί τα βήτα των Ελλήνων.
  Οι Έλληνες είναι οι ευλογημένοι του Ιησού Χριστού. 
  Σ' Ελληνικό έδαφος (Άθως) είναι το περιβόλι που, σύμφωνα με την παράδοση, δώρισε ο γιός της, Ιησούς Χριστός, στη μητέρα του "Παναγία" και εκεί άνθρωποι θεοσεβείς και ενάρετοι, από αιώνες προσεύχονται και υμνολογούν τον τριαδικό θεό. 
  Στις ημέρες μας γινόμαστε μάρτυρες μίας πρωτοφανούς, έντεχνης και πονηράς, επιθέσεως κατά της Ελληνικής Ορθοδόξου Εκκλησίας μας και είναι ν’ απορεί κανείς με τη μανία Ελλήνων να καταστρέφουν ότι ωραιότερο έχουν δημιουργήσει οι πρόγονοί μας. 
  Οι πολέμιοι της θρησκείας μας, άνθρωποι, κατά τη γνώμη μας δημαγωγοί οι ίδιοι άριστοι και άθεοι ή οπαδοί άλλων θρησκευτικών δογμάτων ή κατευθυνόμενοι από πανέξυπνους διαμορφωτές της κοινής γνώμης και από εξωγενή κέντρα αποφάσεων, έναντι υλικών ανταλλαγμάτων, εφευρίσκουν κάθε είδους τεχνάσματα για να πολεμούν και να συκοφαντούν την εκκλησία μας. Ήτοι:

•    Διαλαλούν στο λαό ότι οι ιερείς αποκτούν παράνομα και παράτυπα χρήματα από τα έσοδα της εκκλησίας, ενώ θα έπρεπε να είναι πένητες και κουρελήδες.
•    Διαλαλούν στο λαό ότι ιερείς είναι μοιχοί και επομένως ανάξιοι του λειτουργήματός τους και πρέπει να απομακρυνθούν.
•    Εφευρίσκουν οικονομικά σκάνδαλα, αλλά δεν μας εξηγούν σε τι συνίστανται αυτά και ποιός νόμος παραβιάσθηκε, όπως συνέβη στη περίπτωση της Ι. Μ. Βατοπεδίου του Αγίου Όρους.
•    Με όλα αυτά αφενός προσπαθούν να αμβλύνουν το θρησκευτικό συναίσθημα του Ελληνικού λαού και να τον πείσουν να μην πηγαίνει στην Εκκλησία ή αν πηγαίνει να μη δίδει χρήματα ούτε για κερί και αφετέρου να ασκήσουν πίεση στην εκκλησία να απομακρύνει αριθμό ιερέων, ξέροντας βέβαια ότι αν συνέβαινε αυτό η εκκλησία μας δεν θα είχε τον απαιτούμενο αριθμό ιερέων και επομένως μεγάλος αριθμός εκκλησιών θα παρέμενε κλειστός (νόμος προσφοράς και ζήτησης).
•    Επιμελώς αποκρύπτουν:
•   Το αγαθοεργό έργο της εκκλησίας (βοήθεια σε πένητας- λειτουργία σχολείων -υποτροφίες σπουδών -λειτουργία ορφανοτροφείων-συσσίτια κ. λ. π) και τα χρήματα που απαιτούνται γι’ αυτά.
•    Το κοινωνικό και εθνικό έργο της εκκλησίας.
•    Το ότι, σύμφωνα με τα δόγματα της εκκλησίας μας, η θεία λειτουργία καθαγιάζεται όταν ο ιερέας φοράει το πετραχήλιον, έστω και αν αυτός είναι αμαρτωλός.
•    Παρουσιάζουν τη μισή αλήθεια των γεγονότων και όχι ολόκληρη (τούτο για όσους γνωρίζουν, δηλαδή η μισή αλήθεια, είναι χειρότερη από το μεγαλύτερο ψέμα), όπως συνέβη στη περίπτωση της Ι. Μ. Βατοπεδίου. Δηλαδή:
•     Μας παρουσίασαν την ανταλλαγή της παρόχθιας περιοχής της λίμνης Βιστονίδας
•     Άφησαν να εννοηθεί ότι την ανταλλαγή την επεδίωξαν οι μοναχοί της Ι.Μ.Βατοπεδίου
•     Άφησαν να πλανάται στον αέρα ότι η προαναφερόμενη περιοχή παράνομα οικειοποιήθηκε από τη μονή και ότι ανήκει στους κατοίκους που την καλλιεργούσαν
•     Μας απέκρυψαν ότι:
•    Η εν λόγω περιοχή ανήκε στην Ι.Μ.Βατοπεδίου από την εποχή της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας και είχε τίτλους ιδιοκτησίας (σιγίλια)
•     Τα σιγίλια τα σεβάστηκαν και τα αναγνώριζαν ακόμη και οι Οθωμανοί, κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας.
•    Τα σιγίλια αναγνωρίζονται ακόμη και σήμερα διεθνώς. Κτήσεις της Εκκλησίας με τέτοιους τίτλους ιδιοκτησίας υπάρχουν σε διάφορες χριστιανικές χώρες π.χ στα Ιεροσόλυμα.
•   Την ανταλλαγή επεδίωξε το ελληνικό κράτος λόγω παραπόνων και πιέσεων των καλλιεργητών της περιοχής.
•   Τα σιγίλια, κατά τη γνώμη μας, είναι δύσκολο και επικίνδυνο να πει το Ελληνικό κράτος ότι δεν τα αναγνωρίζει.
•    Θα πρέπει να θυμούνται οι πολέμιοι της Εκκλησίας μας, ότι:
•    Ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς Θεό. Και εμείς οι Έλληνες έχουμε τον αληθινό θεό. Τη πραγματική αλήθεια.
•    Για να καταφέρουν ν’ αλλάξουν τη θρησκεία των Ελλήνων, θα πρέπει πρώτα να παρουσιάσουν κάποιο υποκατάστατο ποιό πλήρες, για να γίνει αποδεκτό από το σύνολο της Ελληνικής κοινωνίας. Κατά τη γνώμη μας αυτό είναι αδύνατον, διότι καλύτερο από την αλήθεια δεν υπάρχει.
•   Ότι και να κάνουν, όποιες μεθόδους και τρικ χρησιμοποιήσουν δεν θα καταφέρουν τίποτα. Ο θεός προστατεύει την Ελλάδα.
•   Μπορεί να έχουν πολλά σχέδια, κατά τη γνώμη τους άριστα, όμως αυτά θα αποτύχουν, γιατί ο Θεός έχει το δικό του αλάνθαστο σχέδιο,Όπως σοφά λέγουν οι πατέρες της Εκκλησίας μας. 

 Υστερόγραφο : Πέρασε ο χρόνος, τελείωσαν οι δικαστικές έρευνες και οι δικαστές έβγαλαν την απόφασή τους , που ήταν: "Δεν υπάρχει αδίκημα για τη Μονή Βατοπεδίου". Και όμως κανένας από τους πολιτικούς που δημιούργησαν το μεγάλο θόρυβο και προσέβαλαν βάναυσα το θρησκευτικό συναίσθημα εκατομυρίων Ελλήνων ορθοδόξων  Χριστιανών, είπε μία κουβέντα, έστω και το ότι κάναμε λάθος, αλλά σαν να μη συνέβη τίποτα κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν και αναπαύονται στην εξουσία που έλαβαν, με το θόρυβο που εδημιούργησαν γύρω από την Εκκλησία.

       Στη συνέχεια σας παραθέτουμε Μια σημαντική ομιλία που πραγματοποίησε πριν λίγες μέρες ο Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος, στην αίθουσα της Αρχαιολογικής Εταιρείας, όπου μίλησε με θέμα :  «Το Άγιον Όρος πέραν από τα σκάνδαλα».

Στην ομιλία του ο Μητροπολίτης Μεσογαίας κ. Νικόλαος, μεταξύ άλλων αναφέρθηκε και στο θέμα της Ιεράς Μονής Βατοπαιδίου τονίζοντας τα κάτωθι:

«Και στις μέρες μας, εδώ και δεκαπέντε μήνες, συγκλονίζεται η πατρίδα μας από έντονο σκανδαλισμό που προκλήθηκε από συναλλαγές της Μονής Βατοπαιδίου με το Δημόσιο.

Εξ αιτίας αυτών των σκανδάλων, αμφισβητήθηκε η ισχύς των ιστορικών προνομίων και ιδιοκτησιακών τίτλων του Όρους, επανήλθε η δυσοσμία της δημόσιας και γενικευμένης διαστροφής των θεσμών, έχασαν τις θέσεις τους κορυφαίοι υπουργοί και συμπαρέσυραν σε ελεύθερη πτώση μία καθʼ όλα σταθερή κυβερνητική πορεία, άλλαξε απρόβλεπτα το πολιτικό σκηνικό στον τόπο μας∙ απαξιώθηκε κάθε έννοια ιερού και οσίου, κυριάρχησε η καχυποψία και η απελπισία, σχόλια και συζητήσεις συνετάραξαν ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο, ονόματα μοναχών και ιερών μονών πλειοδότησαν σε καυστικά άρθρα, σε σκληρές ειρωνείες, σε άνευ προηγουμένου σαρκαστικά δημοσιεύματα, σε γελοιογραφίες, σε καρναβαλικές παρελάσεις, ταυτίστηκαν με τις υπόγειες μεθοδεύσεις, η δε λέξη Βατοπαίδι έγινε συνώνυμη με τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Η Εκκλησία παρουσιάστηκε ως κρησφύγετο της ανομίας και η αγιότητα ως η μεγαλύτερη απάτη.

Λογικά, η ζημιά που προκάλεσε η υπόθεση Βατοπαιδίου και στην Εκκλησία και στο Έθνος και στον κοινωνικό βίο, έχει λάβει διαστάσεις γενικευμένης θεσμικής καταστροφής.

Ο τραυματισμός του δέους μας προς το Όρος έχει συμπτώματα και συνέπειες απροσμέτρητου μεγέθους, καθώς άφησε πίσω του την πικρή γεύση μιας απροσδόκητης πνευματικής προδοσίας. Κανείς δεν φαντάστηκε πως η δόξα και τιμή μπορούσε να υποκρύπτει αισχύνη και ντροπή. Φάνηκε να γκρεμίζεται και το τελευταίο οχυρό των αξιών και του ήθους. Έτσι τουλάχιστον φάνηκε!

Η διαχείριση της πληροφόρησης επέβαλε μια κατευθυνόμενη λογική που μεγένθυνε και αναπαρήγαγε το σκάνδαλο, ταυτόχρονα δε απαγόρευε την ελεύθερη σκέψη και τη δικαιοκρισία.

Στην ουσία προκαταλήφθηκε η απόφαση της δικαιοσύνης, φανερώθηκε η ατολμία και η έλλειψη κυβερνητικής και πολιτικής ευφυΐας, αντικαταστάθηκε η τιμή του αγιορείτη με την καχυποψία και τον εμπαιγμό. Η Εκκλησία ξαναμπήκε στο στόχαστρο της σκληρής κριτικής και ξιφούλκησε η αμφισβήτηση της καθαρής πίστης και ζωής με πρωτοφανή κοινωνική αποδοχή.

Η ελάχιστη πλέον εναπομείνασα περιουσία της χαρακτηρίζεται δημόσια ως «αμύθητη» για να εξάπτει τη φαντασία των καχύποπτων.

Τα δεσμευμένα ευάριθμα ακίνητά της βαπτίζονται «φιλέτα», για να ερεθίζονται οι δύσπιστοι. Ήδη κατασκευάστηκε μια λογική, όπου οι Μητροπολίτες, για να μπορούν να μιλούν, θα πρέπει να φορούν μόνον σχισμένα ράσα και μπαλωμένα παπούτσια, να τρέφονται μόνο με κονσέρβες και περισσεύματα, να κυκλοφορούν μόνο με αυτοκίνητα για απόσυρση, να διαμένουν μόνο σε ερείπια, να καταργήσουν τα παγκάρια και τους εράνους, αλλά να δίνουν παντού και πάντοτε και σε όλους.

Μόλις προχθές κατηγορήθηκε ο ηγούμενος του Βατοπαιδίου και αναγκάστηκε να δώσει δημόσιες εξηγήσεις, γιατί, λένε, χρησιμοποίησε έξι φορές τη λέμβο του Λιμενικού (!) Όλα αυτά αναπαράγονται από το «σκάνδαλο του Βατοπαιδίου». Ο αποδέκτης της αδικίας ταυτίζεται με τον αίτιο της σκανδαλολογίας.

Βροντερά όμως ερωτήματα επιμένουν να ανακυκλώνονται αναπάντητα: Πως μπορεί μια αγιορείτικη Μονή να εμπλέκεται σε απίστευτου ύψους οικονομικές συναλλαγές; Γιατί οι γνωριμίες και οι διασυνδέσεις της να οδηγούν σε συμφωνίες άγνωστες στην ιερά Κοινότητα, οι δε καρποί των συναλλαγών της να αποκρύπτονται από τους φορείς των άμεσα ενδιαφερομένων τοπικών κοινωνιών;

Πως μπορούν να συνδυαστούν οι πλεονεκτικές τάσεις των μοναχών με το ευαγγελικό κήρυγμα περί αυταρκείας και φιλοπτωχίας; Γιατί, μάλιστα σε μια περίοδο παγκόσμιας οικονομικής στενότητος, να ευνοείται σκανδαλωδώς μια εστία αυταπάρνησης και περιφρόνησης των υλικών αγαθών;

Πως είναι δυνατόν μοναχοί που ομολογούν ως κύριο έργο την προσευχή και στηρίζονται στην άνευ όρων υποταγή των εγκοσμίων, να δικαιολογούν τις οικονομικές επιδιώξεις τους, προφασιζόμενοι προγραμματισμούς μεγάλων έργων κοινωνικής πρόνοιας και σχεδιασμούς πολυμέριμνων πρωτοβουλιών και δράσεων;

Γιατί ενώ επιμένουν στο άβατο του Όρους για τους άλλους δεν επιλέγουν το άβατο του κόσμου για τους ίδιους;

Από την άλλη μεριά, μπροστά μας ορθώνεται ένα μοναστήρι με ασύλληπτη ιστορική αίγλη, με πρωτοποριακή και σε ελάχιστο χρόνο αριθμητική και πνευματική αναγέννηση, με υποδειγματική πρωτειά στα έργα αναστηλώσεώς του, με πανθομολογούμενο, εντυπωσιακό, άμεσο και ορατό δια γυμνού οφθαλμού νοικοκύρεμα σε όλες τις πτυχές της ζωής του, με σπάνια και σε μεγάλους αριθμούς φιλοξενία, με παγκόσμιο κύρος και αναγνώριση, με γνωστό τοις πάσι βαρύ και για μοναχικά δεδομένα λατρευτικό και πνευματικό πρόγραμμα, με εμφανώς απλή, ταπεινή και φτωχή ζωή των ίδιων των μοναχών του, με ψηλαφητή Χάρι άσχετη από τις διοικητικές επιλογές των λίγων υπευθύνων του. Το βλέπεις και σου προκαλεί θαυμασμό. Το σκέπτεσαι και σε συγκινεί η χάρις του. Η μαρτυρία του αποκλείεται να μην είναι αυθεντική.

Ρίχνεις μια ματιά στην εικόνα των γεγονότων και των εξελίξεων και απορείς. Θα μπορούσε κάλλιστα αυτό που σήμερα ερμηνεύεται ως ένοχη συμπαιγνία να αποτελούσε συνεργασία αξιοποίησης των περιουσιακών στοιχείων του με μοναδικό σκοπό την κτιριακή αποκατάστασή του, μάλιστα με τέτοιον τρόπο που καθόλου δεν θα τραυμάτιζε την πτωχεία και την αμεριμνία των μοναχών του.

Το επιχείρημα της σπατάλης των εθνικών πόρων αυτοκαταργείται, όταν αυτοί επενδύονται σε έργα πολιτισμικών υποδομών. Όπως ένα καλό μουσείο αποτελεί επένδυση της κοινωνίας και του πολιτισμού και όχι των υπαλλήλων του, έτσι και η αποκατάσταση του μοναδικού μοναστηριακού μνημείου που ονομάζεται Βατοπαίδι θα μπορούσε να αποτελεί πολιτισμική και πνευματική επένδυση μιας προοδευτικής χώρας στο πλαίσιο μακροχρόνιων τολμηρών πολιτικών και όχι μικρονοϊκή αξιοποίηση ενός μοναστηριού, που θυσιάζει την ασκητική ζωή των μοναχών στον βωμό της καλοπέρασης, της καλοζωίας, της μικροφιλοδοξίας και της κοσμικής ματαιοδοξίας είτε ασεβεί βάναυσα στο ιερό σώμα της μοναχικής παραδόσεως, ζωής και διδασκαλίας.

Όποιος επισκέφθηκε το Βατοπαίδι το 1990 δεν ήθελε να το ξαναεπισκεφθεί. Το γνωστό μεγαλείο της ιστορίας του ήταν θαμμένο κάτω από τις σκόνες και τις αράχνες του τότε αποκρουστικού παρόντος του. Μέσα σε λίγα χρόνια η ανακάλυψη των αμυθήτου αξίας θησαυρών του, η καλαίσθητη και κατ επανάληψιν βραβευμένη αποκατάσταση των παρεκκλησίων, της τράπεζας και των πτερύγων του, η παραδειγματική αξιοποίηση των κειμηλίων και των υποδομών του, η κατασκευή του σκευοφυλακίου, η οργάνωση της σπάνιας βιβλιοθήκης του, η εντυπωσιακή σε ρυθμούς επάνδρωσή του και πάνω απ όλα η ανάσταση της ζωής και δόξας του είναι αδύνατον να έγιναν από όργανα διαπλοκής, από σκοτεινές φυσιογνωμίες ξένες προς τα βιώματα της πίστεως και οικείες προς τη διαφθορά και την διαστροφή.

Η δόξα και η πρόοδος της Μονής συνδυάστηκε με τη λιτότητα, την ταπείνωση και τη μοναχικότητα των πατέρων της. Όσο και αν αυτό φαίνεται απίστευτο, είναι αληθές. Το Βατοπαίδι της τελευταίας εικοσαετίας αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα της εποχής μας, που πρέπει οπωσδήποτε να πιστωθεί σε αυτούς που σήμερα σέρνονται στα δικαστήρια.

Ο συνδυασμός αυτών των φοβερών που ακούγονται με αυτά τα θαυμαστά που βλέπουμε αποτελεί άγνωστο μυστήριο που υπερβαίνει τις δικές μας ικανότητες και δυνατότητες. Τη δικαιοσύνη δεν θα την αποδώσουν τα δικαστήρια ούτε οι εξεταστικές επιτροπές αλλά η ιστορία και ο απαράβατος νόμος του Θεού.

Ίσως το Βατοπαίδι να φιλοξένησε άκαιρα την υπερβολική και άδικη για την αλήθεια εύνοια και τιμή τα προγενέστερα χρόνια. Ίσως τώρα να χρειάζεται να υποδεχθεί την επίσης υπερβολική και άδικη για την αλήθεια κρίση και κριτική. Για την αντιμετώπισή τους τότε χρειαζόταν η εύκολη ταπείνωση, τώρα η δύσκολη, η αγιορείτικη.

Πάντως η εθνική ζημιά που προκλήθηκε από την κατάρρευση του κύρους του Αγίου Όρους ως συμβόλου αναφοράς και ελπίδας στις ψυχές των Ελλήνων και από την αίσθηση της συντριβής και των τελευταίων μεγάλων αξιών είναι πολύ μεγαλύτερη από τις όποιες συνέπειες της προκληθείσης αστάθειας, του τραυματισμού της πολιτικής αξιοπρέπειας και του κλονισμού της θεσμικής αξιοπιστίας, πολύ μεγαλύτερη και από τη ζημιά που υπέστη το ίδιο το Βατοπαίδι.